Nica’s Blog



Hogy jogy

Op woensdagochtend kwam ik aan bij Nelson om van daaruit naar Atjoni te vertrekken met de auto. Al snel kwamen enkelen naar buiten gestormd om mij te overstelpen met brasa’s (knuffels). Gloria was zo blij om mij te zien dat ze zelfs constant mijn hand vasthield en aan mij bleef hangen. In het begin leek het alsof ze aan het inspecteren was ik het wel echt was.

De autorit naar Atjoni was langer dan ik me herinnerde. Ook moesten we daar nog al het materiaal uit de vrachtwagen laden vooraleer we uiteindelijk konden baden (in de rivier, jaja), eten en slapen. Die laatste 2 gebeurden in dezelfde ruimte aangezien mijn hangmat opgehangen werd in de keuken (al kan je het hooguit een ruimte noemen met keukenspullen en een fornuis in).
‘s Morgens moesten we vroeg op om inkopen te doen voor onderweg en daarna kon onze tocht beginnen. We zijn ongeveer 12u onderweg geweest. Op zich zouden we niet zolang onderweg geweest zijn, maar we moesten stroomopwaarts, moesten langs 2 stroomversnellingen en hadden niet alleen een onze kledij mee maar ook een stuk of 20 zakken cement en 47 (!) pakken tegels.
De stroomversnellingen waren een aangename afwisseling in de loop van de dag. Als je gans de tijd op je kont moet blijven zitten op een houten plankje ben je al blij als je recht kan staan. Al moesten we helpen met het overbrengen van het materiaal naar een hoger gelegen stuk, we konden tussendoor een duik nemen in het water!

We kwamen aan op Ligorio rond 20u30. Mariette had me gevraagd mijn mond te houden zodat ze zouden moeten raden wie die blanke in de boot was. Voor alle duidelijkheid: om 20u30 is het pikdonker en er bestaat niet zoiets als rivierverlichting :p Heel eventjes leek het erop dat Lavena Mariette (haar zus) in de haren zou zitten om het te weten te komen. Op dat moment kon ik mijn lach niet meer bedwingen en sprong Lavena een gat in de lucht omdat ik het was :)

En toen heb ik 6 dagen intens genoten van het binnenlandgevoel. Geen auto’s, een prachtige sterrenhemel, hele lieve mensen rondom mij, heel veel joelende kinderen, schattige baby’s en peuters, relaxen, feesten, zonnen, … Het is moeilijk te omschrijven hoe dit voelt. Al maakt het misschien veel duidelijk als ik zeg dat ik op die dagen totaal niets of niemand gemist heb, 4 keer per dag in de rivier ging baden/zwemmen, ik ‘s morgens telkens met een lach op mijn gezicht opstond en ‘s avonds ook zo ging slapen,

We gingen in het weekend in Kajana kijken naar de voetbalmatch tussen 2 verschillende gebieden. Ons gebied won!!! Feest dus ‘s avonds! Alle meiden liepen rond in pangi ‘s middags (including me). Die mensen kunnen ook goed feesten. Wij waren wel kapot en gingen rond een uur of 3 slapen.

Een dagje zijn we ook met enkelen naar Awarradam gevaren. Heel leuk om het deze keer te zien met een lagere waterstand. Even een grappig moment gehad toen. Op een bepaald moment komt er een roofvogel aangevlogen. Een ferme kolos dus iedereen keek ernaar. Plots zegt Mariette me dat ze hem gaan proberen afschieten ‘als de toeristen weg zijn’. Mijn reactie: “Ik ben toch ook een toerist?” Zij: “Neeneen, jij niet! Die mensen aan de overkant.” De mensen aan de overkant gaan een half uurtje later weg en Richard richt de loop op de vogel. Een ferme knal, maar geen vogel die uit de lucht viel. Niet geraakt! Jammer, want het leek me wel leuk om een stukje wild te proeven.

Woensdag het vliegtuig terug genomen. Snel afscheid genomen voor de traantjes zouden komen.
Donderdag dan nog eens de stad onveilig gemaakt om massaal veel souvenirs te kopen (vooral dingen waar ik vorig jaar spijt van had dat ik ze dan toch niet had gekocht). In de namiddag langs geweest bij Joyce om afscheid te nemen en ‘s avonds ook nog gaan shaken in de Havana Lounge.
Vrijdag de valies dichtgestampt en in de namiddag richting luchthaven vertrokken.

Het is allemaal zo snel gegaan als ik het achteraf bekijk. Wanneer hier een vervolg komt op mijn Suriname-avonturen is nog lang niet duidelijk. We zien wel waar het leven ons brengt (om toch even een filosofische noot in mijn blog in te brengen).

Hier zal het alleszins een pak vlotter gaan om foto’s up te loaden dankzij ons supersnel internet! :D


Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.